احضار
احضار
اِحضار یا فَراخوانیدعوتی است رسمی، که از طرف مقام قضایی برای یک شخص جهت حضور در مرجع قضایی به عمل می‌آید.احضار از ماده «حضر» و در لغت به‌معنای حاضر کردن و فراخواندن می‌باشد.مقام قضایی جهت بازجویی، پاسخ به اتهام، ادای شهادت و یا هر امر دیگری، مدعاعلیه یا نماینده او یا شاهد دعوی و مانند آن‌ها را به وسیله احضارنامه یا احضاریه رسما و در زمان معین فرامی‌خواند.


ضوابط احضار





ضابطه ماهوی

با استناد به ماده ۱۲۴ ق. آ. د. ک بیان شده‌است که مقام قضایی برای احضار یا جلب باید دلایل کافی داشته باشد.


ضابطه شکلی

احضارنامه در دو نسخه فرستاده می‌شود، یک نسخه را متهم گرفته و نسخه دیگر را امضاء کرده به مأمور احضار رد می‌کند
احضار باید کتبی و به وسیله فرم چاپی مخصوص که حاوی نکات قانونی است و عنوان احضاریه دارد انجام گیرد.
در فرم احضاریه باید نام و شهرت احضارشونده و تاریخ و ساعت و علت احضار و محل حضور و نتیجه عدم حضور قید شود.
در ابلاغ احضاریه به احضارشونده باید مقررات و ترتیبات مربوط به ابلاغ مذکور در ق. آ. د. م مراعات شود
چنانچه محل اقامت احضار شونده معلوم نباشد و به این جهت یا به طریق قانونی دیگری هم نتوان احضاریه را به وی ابلاغ نمود توسط انتشار آگهی در روزنامه احضاریه صورت خواهد گرفت.




احضاریه
احضار متهم فقط بوسیله احضاریه یا احضارنامه (برابر فارسی فرهنگستان اول: خواست‌برگ

) صورت می‌گیرد؛ احضارنامه فرم ورقه‌ای ویژه‌ای است که بوسیله دادگاه خطاب به مظنون یا متهم یا شاهد به منظور حضور یافتن نزد دادگاه یا بازجو، همراه با قید زمان و مکان حضور صادر می‌شود و در شعبات بازپرسی، دادیاری و شعب دادگاه وجود دارند.

در قانون آیین دادرسی کیفری سال ۱۳۷۸ با توجه به حذف دادسرا از سیستم قضایی و مراجعه مستقیم به قاضی، احضار و برگه احضاریه فقط برای دعوت مهتم به محاکمه در دادگاه صادر می­شد، ولی با تصویب قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب در سال ۱۳۸۱(قانون احیاء دادسرا) و بازگرداندن داسرا به سیستم قضایی، احضار و برگه احضاریه در دو حالت وجود دارد:

احضارنامه صادره از سوی دادسرا و دعوت متهم برای بازجویی و تحقیقات مقدماتی
احضارنامه صادره ازسوی دادگاه جنایی جهت دعوت متهم به جلسه دادرسی



درون‌مایه احضارنامه عبارت است از:

نام و شهرت احضار شده: در احضارنامه باید هویت کامل فرد احضار شده قید گردد
تاریخ و علت احضار:با استناد ماده ۱۱۳ ق. آ. د. ک "در احضارنامه، علت احضار، باید قید شود".
درج مشخصات مرجع احضار کننده:در احضارنامه باید مشخصات مرجع احضارکننده درج گردد تا احضار شده بتواند به سهولت آنرا شناسایی کند
نتیجه عدم حضور که معمولاً ذیل احضارنامه مرقوم می‌شود.

همچنین احضارنامه باید مورخ و به مهر و امضای مرجع صادر کننده آن باشدبه موجب تبصره ماده ۱۱۳ آ. د. ک الزامی بودن ذکر علت احضار و نتیجه عدم حضور را منوط به صلاحدید قاضی و به اقتضای مصلحت نموده‌است. مقصود از علت احضار در ماده مذکور آن است که باید دلیل کلی فراخوان شخص مانند عنوان اتهامی در احضارنامه ذکر شود، نه جهات جزئی مندرج در پرونده. از این‌رو برای جلوگیری از هتک حیثیت باید به حداقل اکتفاء نمود.



معاذیر موجه در عدم حضور

عوامل زیر عذر موجه به‌شمار می‌آیند:

نرسیدن احضار نامه یا دیر رسیدن به گونه‌ای که مانع از حضور در وقت مقرر شود
مرضی که مانع از حرکت شود
فوت همسر یا یکی از اقربا تا درجه سوم از طبقه دوم
ابتلا به حوادث مهم از قبیل حریق وا مثال آن
عدم امکان تردد به واسطه حوادث قهری مانند طغیان رودخانه و امراض مسری، از قبیل وبا و طاعون
در توقیف بودن


تفاوت احضارنامه با برگ جلب
در احضارنامه برای احضارشونده فرصت کافی داده می‌شود و تا در مهلت تعیین شده شخصاً نزد مرجع احضار کننده حاضر شود ولی در برگه جلب چنین فرصتی داده نمی‌شود.
برگ احضارنامه را کارکنان دفتری امضاء می‌کنند ولی برگ جلب را فقط مقام قضایی می‌تواند امضاء نماید
عذرهایی که برای عدم حضور احضارشونده وجود دارد برای عدم جلب وی عذر موجه قانونی وجود ندارد. 
... page1 - page2 - page3 - page4 - page5 - page6 - page7 ...